Het verhaal
In onze gebedskring deelden we vaak gebedspunten. Maar na een paar dagen was je ze kwijt — onderaan in een appgroep, of gewoon uit het oog. Terwijl het juist de dingen waren die ertoe deden.
Het idee kreeg vorm tijdens het hardlopen. De naam was er nog niet, maar het begon te kriebelen: waarom is er geen plek waar gebed niet verdwijnt, maar blijft — en gedragen wordt door anderen?
In de kerk ging het rond die tijd over gebedscirkels. Een preek daarover — en wat ik er later over las — zette me aan het denken over hoe je bidden samen kunt dragen, in plaats van alleen.
Tijdens een later hardlooprondje viel de naam op zijn plek: bemoedig.nl. Eerst nog als idee voor een winkel — tastbare bemoediging, iets dat je elkaar stuurt. Die shop komt er nog, maar het werd groter dan dat.
Persoonlijker werd het tijdens mijn herstelperiode. Ik merkte hoeveel het me deed dat mensen voor me baden en me bemoedigden — juist op de momenten dat ik het zelf even niet kon opbrengen. Daar wilde ik iets mee.
Een paar coachgesprekken later werd het me helder: ik wil mensen helpen, zingeving bieden, verbinden. Geen platform dat schreeuwt om je aandacht, maar een plek die rust geeft — laagdrempelig genoeg voor wie gelooft, en voor wie nog zoekt.
Bemoedig is gebouwd op één overtuiging: gemeenschap is geen evenement, maar een gewoonte. En gewoontes verdienen tools die je aandacht respecteren, niet uitbuiten.
- 1. iemand moed inspreken; hoop, troost en steun geven.
- 2. (Bemoedig) een plek waar je gebedspunten deelt en samen omziet naar elkaar.
"Bemoedig elkaar daarom en bouw elkaar op." — 1 Tessalonicenzen 5:11